Annie zorgt voor haar moeder met dementie.

Ik wil niet dat mijn moeder naar een verpleeghuis gaat. Dat is niets voor haar. Ze was een zelfstandige vrouw, heeft gewerkt als onderwijzeres en was altijd heel betrokken bij de mensen om haar heen. Zolang ik kan, blijf ik voor haar zorgen. Lichamelijk is ze prima in orde, maar geestelijk wordt het steeds moeilijker. In 3 minuten vraagt ze zes keer hetzelfde. Dat werkt soms op je zenuwen, maar het is zoals het is.

Mantelzorgwoning

Mijn moeder woont sinds 1,5 jaar in een chalet in onze tuin, een zogenaamde mantelzorgwoning. Het scheelt me reistijd en ik kan zo makkelijk een oogje houden op moeder. Moeder eet vaak met ons gezin mee, maar vindt het ook prima om een kant-en-klaar maaltijd te bereiden in haar gezellige huisje. Ik doe de boodschappen en de was en maak ook schoon, zover mogelijk samen met moeder. Ik probeer bewust niet 3x per dag bij haar binnen te lopen. Dat is nog niet nodig en bovendien wil ik haar zo lang mogelijk zelfstandig laten. Ik heb nog een baan en kleinkinderen waar ik op pas en daarnaast wandel ik graag.  Dus ik doe wat nodig is. maar laat haar ook zoveel mogelijk zelf doen.

Dagbesteding

Wat ik jammer vind, is dat er vaak zo weinig tijd overblijft om eens iets gezelligs met moeder te doen. Daarom heb ik een vrijwilliger ingeschakeld die met moeder een wandeling maakt of een spelletje speelt. Ook gaat moeder 2x per week naar de dagbesteding, waar ze het heel erg naar haar zin heeft.

Eenzaam in de zorg

Soms vind ik het vervelend dat alle zorg voor moeder op mij neerkomt; mijn zus en broer wonen verder weg en komen af en toe op bezoek. Moeder vertelt dan aan iedereen in geuren en kleuren dat haar dochter of zoon op bezoek is geweest, maar datgene wat ik doe is heel normaal. En mijn broer en zus vinden dat blijkbaar ook heel normaal. Dat maakt me soms wat eenzaam in de zorg.

Fijne oude dag

Maar ik heb zelf voor deze situatie gekozen en het zou me waarschijnlijk nog meer energie kosten als moeder in een dorp verderop woonde. ik zie de zorg als iets wat ik ‘gewoon’ doe. Zij heeft ons een hele fijne jeugd bezorgd en nu wil ik haar een fijne oude dag bezorgen. Ondanks dat het soms pittig is, ben ik blij dat ik dit kan doen en wil ik het niet als een belasting zien.  Dit is hoe mijn leven op dit moment is en dat aanvaard ik. En als mijn moeder dan zegt: ‘Oh lieverd, wat bof je toch hè dat je zo lekker dichtbij je moeder woont en dat je zo lekker voor mij mag zorgen’, zeg ik daarop lachend: ‘Jazeker mam, we hebben het goed samen.’