Dichtbij mantelzorg 11: het verhaal van Math

We nodigen mantelzorgers uit om, aan de hand van een aantal vragen, hun verhaal met ons te delen. Je verhaal vertellen en delen met anderen geeft ruimte in je hoofd. Verder hopen we dat de openhartige verhalen van mantelzorgers anderen een hart onder de riem steken of misschien wel inspireren.

Lees hier deel 11 van onze rubriek ‘Dichtbij Mantelzorg’, over Math. Hij is mantelzorger van zijn echtgenote Maria. Maria heeft dementie.

Enkele jaren geleden is bij Maria, de echtgenote van Math dementie vastgesteld. Sindsdien is hun leven behoorlijk veranderd. Math en Maria hebben altijd samen hard gewerkt in hun eigen bedrijf, ze waren een mooi team. Alle beslissingen namen ze samen, of het nu ging over de opvoeding van hun 2 kinderen of het reilen en zeilen binnen het bedrijf.

Voor een uitgebreide kennissenkring bleef er weinig tijd over, maar dit hebben ze ook nooit echt gemist. Ook nu speelt dat geen rol. Math neemt veel op zich en kan eventueel terugvallen op zijn kinderen en schoonfamilie. Maar dat doet hij alleen als het echt nodig is.

Math is heel open over de dementie van Maria. Hij praat hierover met anderen, ook waar zij bij is. Het contact met anderen is hierdoor beslist niet veranderd.

Maria gaat geleidelijk achteruit, Math neemt steeds meer van haar over. Toch probeert hij haar zoveel mogelijk zelf te laten doen.  Als het mis gaat, en dat gebeurt nogal eens, wordt hij nooit kwaad. Ook al geeft Maria hem dan in eerste instantie overal de schuld van. Hij probeert haar met een grapje te kalmeren, en ruimt de scherven (soms letterlijk) pas later op. Als de rust is weergekeerd.

“Ik ben eigenlijk mijn ‘oude’ leven een beetje aan het afsluiten” vertelt Math. “Dit is mijn nieuwe leven, en daar ben ik tevreden mee. Ik leg me neer bij wat het is en accepteer wat nog komen gaat. Want als ik er anders in zou staan zou ik het mezelf veel te zwaar maken. Als het met Maria goed gaat, gaat het met mij ook goed. Ze is mijn vrouw, en dat blijft ze. Ik ben blij dat ik dit voor haar kan doen. We maken er samen het beste van. En ik voel met haar mee omdat zij veel verloren is. We deden altijd alles samen en dat kan zij nu niet meer. Dat zit me meer dwars dan mijn eigen situatie”.

Natuurlijk merkt Math dat ook hij ouder wordt. Dat hij zijn accu, zoals hij zelf zegt, niet meer helemaal opgeladen krijgt. De drie dagen dat Maria naar de dagbesteding gaat komt hij goed door. Om goed gezond te blijven gaat hij vaker een blokje wandelen. Ook sleutelt hij graag aan auto’s of is bezig met het repareren van spullen. Zijn vrijwilligerswerk heeft hij door Corona tijdelijk stil gelegd. Hij kan dit weer gaan oppakken op de dagen dat Maria niet thuis is.

Na afloop van de training ‘Veerkracht’ die Math gevolgd heeft bij Steunpunt Mantelzorg Zuid kreeg Math een kaart met een mooie spreuk, die wat hem betreft precies weergeeft hoe hij erin staat:

Life isn’t about waiting for the storm to pass, it’s about learning to dance in the rain.

Math zou daarnaast andere mantelzorgers graag de volgende tip geven:

“Sta niet te veel stil bij wat je allemaal verloren bent. Besef de waarde van alles wat je nog wel hebt”